Barwy narodowe

Narodowe barwy Polski to biel i czerwień.

Powszechnie biel z czerwienią utkwiły w świadomości Polaków w 1792 roku, podczas obchodów pierwszej rocznicy uchwalenia Konstytucji 3. Maja. Wszystkie damy ubrały wówczas białe suknie przepasane czerwonymi wstęgami. Miało to nawiązać do białego orła na czerwonym tle.

Dopiero jednak 7 lutego 1831 roku, podczas obrad Sejmu Królestwa Polskiego, na wniosek Walentego Zwierkowskiego, oficjalnie ustanowiono barwy państwa i tym samym flagi narodowej. Po odzyskaniu niepodległości w 1919 roku, potwierdzono te ustalenia. Czerwień i biel stanowiły składowe flagi polskiej. W dwa lata później, określono czerwień jako karmazyn, a w 1927 roku zmieniono odcień czerwieni na cynober.

Tako rzecze najbardziej popularna wersja. Nie podaje jednak szczegółów ustawy z 1831 roku. Otóż Sejm Królestwa Polskiego  w czasie Powstania listopadowego postanowił:

„Izba senatorska i poselska po wysłuchaniu wniosków komisji sejmowych zważywszy potrzebę nadania jednolitej oznaki pod którą winni łączyć się Polacy postanowiły i stanowią: Artykuł 1. Kokardę narodową stanowić będą kolory herbu Królestwa  Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego to jest kolor biały  i czerwony.”

Źródło naszych barw sięga zatem znacznie głębiej niż rok 1792.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *