Kiszczak Czesław

Czesław KiszczakCzesław Kiszczak – ur. 19 października 1925 r. w Roczynach, zm. 5 listopada 2015 r. w Warszawie, generał LWP, szef Zarządu II Sztabu Generalnego WP i szef Wojskowej Służby Wewnętrznej, działacz komunistyczny, minister spraw wewnętrznych, Prezes Rady Ministrów PRL, poseł IX kadencji Sejmu, bliski współpracownik Wojciecha Jaruzelskiego, wicepremier tzw. pierwszego niekomunistycznego rządu w Polsce.

Ojciec Czesława Kiszczaka był hutnikiem i w połowie lat 30. stracił pracę za działalność komunistyczną. W czasie II wojny światowej Czesław Kiszczak najpierw znalazł się na robotach przymusowych we Wrocławiu, a w 1943 roku skierowano go na wschód do prowizorycznego obozu na Pustyni Błędowskiej. Po ucieczce przebywał w Krakowie. Został ujęty w łapance i wysłany do Wiednia, do pracy na kolei. Tam zetknął się z komunistami austriackimi, po wkroczeniu do miasta Armii Czerwonej był organizatorem milicji ludowej.

W maju 1945 roku wrócił w rodzinne strony i zapisał się do PPR. W 1945 roku ukończył w Łodzi Centralną Szkołę Partyjną PPR, skąd skierowano go do wojska jako oficera. PPR wysłał go do działającego w strefie kontrwywiadu wojskowego Głównego Zarządu Informacji Wojska Polskiego. W latach 1946-1947 przebywał w Londynie, gdzie jako pracownik Polskiej Misji Wojskowej rozpracowywał środowisko związane z armią generała Władysława Andersa.

Od 1951 roku był Szefem Wydziału Informacji 18 Dywizji Piechoty w Ełku. W czasie czystek w wojsku Czesław Kiszczak złożył Szefowi GZI raport obciążający m.in. Wacława Komara, Stanisława Flato i Józefa Kuropieskę. W 1957 roku rozpoczął służbę wojskową w następcy GZI – Wojskowej Służbie Wewnętrznej. Od 1965 roku był Szefem Zarządu WSW Marynarki Wojennej, a później Szefem Zarządu WSW Śląskiego Okręgu Wojskowego. W 1967 roku został Zastępcą Szefa WSW gen. Teodora Kufla. Ukończył kurs operacyjno-strategiczny w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRS.

W 1972 roku został Szefem Zarządu II Sztabu Generalnego LWP, czyli instytucji prowadzącej wywiad wojskowy. W 1978 roku został mianowany Zastępcą Szefa Sztabu Generalnego Ludowego Wojska Polskiego, a od 1979 roku był Szefem WSW. W 1981 roku został ministrem spraw wewnętrznych i jednym z najbliższych współpracowników Wojciecha Jaruzelskiego. Brał udział w organizowaniu stanu wojennego, był członkiem WRON. Według gen. Władysława Pożogi był w 1985 roku inicjatorem akcji Hiacynt, wymierzonej w środowisko homoseksualistów.

W latach 1986-1990 był członkiem Biura Politycznego KC PZPR. Był gospodarzem i uczestnikiem rozmów w Magdalence i prac Okrągłego Stołu. W lipcu 1989 roku został desygnowany na premiera, ale nie zdołał utworzyć rządu. W tzw. pierwszym niekomunistycznym rządzie w Polsce został wicepremierem i ministrem spraw wewnętrznych. 6 lipca 1990 roku wycofał się z życia politycznego. Według Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjne, Czesław Kiszczak wraz z Wojciechem Jaruzelskim mieli w 1989 roku wydać polecenie zniszczenia stenogramów posiedzeń KC PZPR.

Po transformacji ustrojowej Czesław Kiszczak został postawiony kilkakrotnie przed sądem:

– w 1996 roku został uniewinniony od zarzutu napisania szyfrogramu umożliwiającego MO użycie broni wobec strajkujących,
– w 2004 roku został uznany winnym przyczynienia się do śmierci górników z Kopali Wujek i Kopalni Manifest Lipcowy w grudniu 1981 roku,
– w lutym 2007 roku miał zapaść wyrok sądu apelacyjnego w sprawie z 2004 roku, jednak Czesław Kiszczak nie uczestniczył w procesie z powodu choroby,
– we wrześniu 2007 roku dwóch działaczy LGBTSzymon Niemiec i Jacek Adler – złożyło do IPN wniosek o ściganie gen. Kiszczaka za wydanie rozkazu rozpoczęcia akcji Hiacynt,
– w kwietniu 2008 szczeciński oddział IPN wysłał do sądu akt oskarżenia o wyrzucenie z pracy przez Czesława Kiszczaka w 1985 roku pracownika podlegającego MSW za posłanie córki do I komunii,
– w licu 2008 roku sąd orzekł, że Czesław Kiszczak ponosi „winę nieumyślną” za przyczynienie się do śmierci górników z Kopalni Wujek i umorzył sprawę,
– w lutym 2010 roku rozpoczął się czwarty proces Czesława Kiszczaka oskarżonego o przyczynienie się do śmierci 9 górników z Kopalni Wujek, a 26 kwietnia 2011 roku warszawski Sąd Okręgowy uniewinnił generała,
– 12 stycznia 2012 roku Sąd Okręgowy w Warszawie w procesie dotyczącym stanu wojennego uznał winę Czesława Kiszczaka z tytułu członkostwa w związku przestępczym o charakterze zbrojnym i skazał go na 4 lata pozbawienia wolności, łagodząc ją na podstawie amnestii z 1989 roku do 2 lat i warunkowo zawieszając ją na 5 lat, z uwagi na wiek i stan zdrowia oskarżonego,
– w lipcu 2014 roku sąd apelacyjny uznał, że generał Czesław Kiszczak może uczestniczyć w procesach sądowych, a w czerwcu 2015 roku apelacja została oddalona i wyrok stał się prawomocny.

Czesław Kiszczak unikał rozpraw i wyroków ze względu na stan zdrowia, jednocześnie w mediach pojawiały się jego zdjęcia pokazujące, że cieszy się niezłym zdrowiem. Nigdy więc nie został ukarany za swoją działalność.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *