Czempiński Gromosław

Gromosław Czempiński – ur. 12 października 1945 r., funkcjonariusz wywiadu, szef UOP w latach 1993–1996, generał brygady w stanie spoczynku. Ojcem Gromosława Czempińskiego był Mieczysław Czempiński, przed wojną pracownik biurowy w zarządzie gminy w Obornikach, przed okupacją sowiecką działacz PPR, a następnie PZPR. W marcu 1945 roku zgłosił się na ochotnika do Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Obornikach i szybko awansował do WUBP  w Poznaniu, gdzie służył w Wydziale V, zajmującym się infiltracją organizacji politycznych. W 1951 roku Mieczysław Czempiński został przeniesiony do Wydziału III, który zajmował się walką z podziemiem zbrojnym.

W opiniach służbowych podkreślano, że zasłużył się w „zwalczaniu band reakcyjnego podziemia”. W 1970 roku, pisząc do kierownictwa SB Mieczysław Czempiński wskazywał jako swoje zasługi „czynny i bezpośredni udział w walkach ze zbrojnym podziemiem na terenach powiatów: obornickiego – banda „Tarzana” i „Norwida”, powiatu nowotomyskiego WSGO Warta i banda „Szefa Czesia”, kościańskiego – banda „Kościuszki”, kępińskiego – banda „Otta” i „Waldemara” oraz wielu innych grup zbrojnych, działających na terenie powiatów Ostrowa, Krotoszyna, Gniezna i Poznania, a w 1951 na terenie powiatu włodawskiego przeciwko bandzie „Żelaznego” [ppor. Edward Taraszkiewicz ps. „Żelazny”]”. Mieczysław Czempiński ukończył kurs wywiadu w Dwuletniej Szkole Departamentu I i przez kierownictwo MSW został wysłany do pracy w Zarządzie Głównym Aeroklubu Poznańskiego, został jego kierownikiem.

Gromosław Czempiński w 1970 roku ukończył studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Poznaniu. Służbę w SB rozpoczął w październiku 1970 roku od Wydziału Śledczego, jak pisał w podaniu o przyjęcie do SB do komendanta MO w Poznaniu – „praca ta ogromnie interesuje i pociąga”. W latach 1972-1973 przeszedł szkolenie w szkole wywiadu. Razem z Bogdanem Liberą i Aleksandrem Makowskim był absolwentem pierwszego rocznika w nowo powstałym Ośrodku Kształcenia Kadr Wywiadu w Kiejkutach. Ośrodek podlegał Departamentowi I, który był częścią SB. Po szkoleniu, razem z Aleksandrem Makowskim został skierowany do Wydziału IV, który prowadził działalność wywiadowczą na terenie Wielkiej Brytanii, USA i pomocniczo w Kanadzie oraz Meksyku.

W 1975 roku wyjechał do USA jako oficer operacyjny rezydentury w Chicago, oficjalnie był zatrudniony na stanowisku wicekonsula w Konsulacie Generalnym PRL. Szpiegował Amerykanów, polskich emigrantów, Polonię i Kościół katolicki. W 1976 roku, kolega Gromosława Czempińskiego, por. Andrzej Kopczyński przeszedł na stronę Amerykanów i ujawnił nazwiska rezydentów wywiadu PRL pracujących na Zachodzie. Zdemaskowany Gromosław Czempiński musiał opuścić USA. W latach 1982-1987 pracował w rezydenturze w Szwajcarii, stamtąd donosił na Światową Radę Kościołów. Oficjalnie pracował jako I sekretarz Stałego Przedstawicielstwa PRL w Biurze ONZ w Genewie, tam poznał Andrzeja Olechowskiego.

Natomiast w Poznaniu, w czasach PRL Gromosław Czempiński poznał Jana Kulczyka, syna Henryka Kulczyka, biznesmena działającego głównie w RFN. Henryk Kulczyk był współpracownikiem SB, pozyskanym w 1961 roku, a w latach 70. został przekazany na nieformalny kontakt Departamentu I MSW. Według dokumentów IPN Henryk Kulczyk przekazywał służbom specjalnym PRL pisemne informacje m.in. na temat środowiska działających w Niemczech polskich przedsiębiorców.

Gromosław Czempiński w latach 80. oficjalnie był zatrudniony w Departamencie I Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz w Centrali Handlu Zagranicznego Polimex-Cekop, gdzie zatrudniona była też jego żona. W rzeczywistości, pod przykryciem MSZ nadal był pracownikiem komunistycznego wywiadu, a następnie pracownikiem SB odpowiedzialnym za Polską Akademię Nauk. Był też członkiem PZPR. Od 1990 roku zatrudniony w UOP. Początkowo był zastępcą dyrektora Zarządu I UOP ds. operacyjnych Henryka Jasika. Kiedy szefem UOP został Jerzy Konieczny, Gromosław Czempiński został awansowany na jego zastępcę. W 1993 roku został mianowany na szefa UOP. Jego najsłynniejszą ujawnioną akcją była „Operacja Samum”. Generał Sławomir Petelicki na jego cześć nazwał GROM.

Jako wiceszef UOP nadzorował w 1993 roku tajną operację nazywaną „czerwoną rtęcią”, która miała na celu przejęcie wytworzonych przez SB teczek, w tym tych dotyczących Lecha Wałęsy. W akcji przejęcia sfilmowanych teczek brał udział funkcjonariusz Leszek Elas. Część z materiałów teczki Lecha Wałęsy (TW „Bolek”) wywieziono z Gdańska w nieznane miejsce i nigdy nie trafiły one do IPN. Po tej akcji Leszek Elas został przeniesiony do Warszawy i stał się jednym z najbardziej zaufanych ludzi Gromosława Czempińskiego. Po latach okazało się, że mikrofilmy zostały przekazane przez Czempińskiego Lechowi Wałęsie.

Działalność w służbach III RP Gromosław Czempiński przeplatał z działalnością biznesową. Ściśle współpracował z Janem Kulczykiem. W trakcie prac komisji śledczej ds. afery PKN Orlen zostały ujawnione notatki Agencji Wywiadu z 2003 roku na temat spotkania Jana Kulczyka z rosyjskim oficerem wywiadu Władimirem Ałganowem. Według jednej z tych notatek Czempiński miał koordynować kontakty między rosyjskim koncernem naftowym Łukoil i spółką Rotch Energy w sprawie prywatyzacji Rafinerii Gdańskiej, za co miał być wynagradzany. Gromosław Czempiński chciał też otrzymać milion dolarów za pomoc Kulczykowi w trakcie prywatyzacji TP SA.

Przez lata utrzymywał też doskonałe kontakty z politykami, co zaowocowało powstaniem Platformy Obywatelskiej. Jak stwierdził w rozmowie z Dorotą Gawryluk na antenie Polsat News w 2009 roku:

„No, dość duży miałem w tym udział, w tym, że powstała Platforma… Mogę powiedzieć, że odbyłem wtedy olbrzymią liczbę rozmów, a przede wszystkim musiałem przekonać Olechowskiego i Piskorskiego do pewnej koncepcji, którą wtedy świetnie realizowali. (…) Odbyłem ogromną ilość rozmów w tym zakresie z ludźmi i wtedy, to znaczy z członkami Unii Wolności, (…) Z Tuskiem także rozmawiałem, to był ten jeden z trzech. Jeszcze Płażyński, też trzeba pamiętać…”

Po przejściu w stan spoczynku w kwietniu 1996 założył firmę Doradztwo GC. Zasiadał też radach nadzorczych m.in. zakładów lotniczych w Mielcu, PLL LOT i BRE Banku. W listopadzie 2011 roku aresztowany przez CBA, pod zarzutem korupcji przy prywatyzacji spółek energetycznych oraz PLL LOT (afera przy prywatyzacji PLL LOT i afera przy prywatyzacji STOEN). Gromosław Czempiński korzystał też z pomocy Petera Vogla, gdy pracownik szwajcarskiego banku Universalbank der Schweiz wyciągnął z konta Czempińskiego 2 mln dolarów, uzyskane za pomoc byłego szefa UOP w zawarciu kontraktu. Kuzynka Petera Vogla, Irena Popoff była rzecznikiem prasowym UOP kierowanego przez Gromosława Czempińskiego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *