Morawiecki Kornel

Kornel MorawieckiKornel Morawiecki – ur. 3 maja 1941 r. w Warszawie, polski polityk, działacz opozycji antykomunistycznej w PRL, założyciel i przewodniczący Solidarności Walczącej, doktor fizyki, nauczyciel akademicki.

W 1968 roku uczestniczył w wydarzeniach marcowych. W 1979 roku związał się od drugiego numeru z wydawanym we Wrocławiu niezależnym periodykiem „Biuletyn Dolnośląski”, od powstania drukowanym poza cenzurą w zakonspirowanych drukarniach. W czasie fali sierpniowych strajków 1980 roku, które poprzedziły powstanie NSZZ „Solidarność” aktywnie wraz z „Biuletynem Dolnośląskim” włączył się w organizowanie strajków we Wrocławiu. Była to jedyna zorganizowana grupa opozycyjna inicjująca i wspierająca protesty we Wrocławiu.

W momencie wprowadzenia stanu wojennego uniknął aresztowania, ponieważ przewoził wieczorem sprzęt poligraficzny dla konspiracyjnej drukarni „Biuletynu Dolnośląskiego”. Zszedł do podziemia i korzystając z zakonspirowanej struktury, rozpoczął działalność poligraficzną. Wspólnie z Pawłem Falickim założył „Solidarność Walczącą”, która była unikalną polityczną organizacją opozycyjną w Polsce oraz krajach bloku sowieckiego, ponieważ od momentu powstania w czerwcu 1982 roku, jako jedna z nielicznych w swoim programie głosiła upadek komunizmu, niepodległość Polski i innych narodów zniewolonych przez komunizm. Został aresztowany przez SB w 1987 roku.

W wyniku gry operacyjnej SB Jan Olszewski i Andrzej Stelmachowski namówili go 30 kwietnia 1988 roku, do wyjazdu do Włoch. Po trzech dniach, podczas próby powrotu został deportowany z lotniska w Warszawie do Wiednia bez prawa powrotu. Powrócił konspiracyjnie do kraju 30 sierpnia 1988 roku. Zgłosił swą kandydaturę w wyborach prezydenckich w 1990 roku, nie udało mu się jednak zebrać wymaganych 100 tys. podpisów. Założył Partię Wolności, z której ramienia bez powodzenia kandydował w wyborach parlamentarnych w 1991 roku. W czasie telewizyjnej kampanii wyborczej wywrócił przed kamerami telewizyjnymi okrągły stół, co miało symbolizować jego sprzeciw wobec porozumień Okrągłego Stołu.

W 1993 roku jego partia weszła w skład Ruchu dla Rzeczypospolitej. Później działał w Ruchu Odbudowy Polski i zasiadał we władzach tej partii. W 1997 roku z ramienia ROP, oraz w 2007 jako bezpartyjny z ramienia Prawa i Sprawiedliwości kandydował bez powodzenia do Senatu. Startował też w wyborach prezydenckich w 2010 roku, zajmując ostatnie 10 miejsce. W drugiej turze udzielił poparcia Jarosławowi Kaczyńskiemu. Bez powodzenia startował też w wyborach samorządowych do sejmiku województwa dolnośląskiego w 2011 roku.

W 2015 roku nawiązał współpracę z Pawłem Kukizem. Wystartował z listy komitetu Kukiz’15 w wyborach parlamentarnych w 2015 i uzyskał mandat poselski startując z 1. miejsca na liście w okręgu wrocławskim. Został wyznaczony przez prezydenta Andrzeja Dudę na marszałka seniora Sejmu VIII kadencji.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *