Zacharski Marian

Marian ZacharskiMarian Zacharski – ur. 15 sierpnia 1951 r. w Gdyni, emerytowany generał brygady, funkcjonariusz wywiadu PRL i III RP. Funkcjonariusz wywiadu bez immunitetu dyplomatycznego, autor książek. Zanim został funkcjonariuszem wywiadu PRL był  zarejestrowany jako TW „Pay”, pozyskany został w 1977 roku, gdy został kierownikiem filii spółki Polamco w Los Angeles, spółce związanej z Matalexportem, przykrywką wywiadu PRL. Nawiązał kontakt z zadłużonym pracownikiem firmy uzbrojenia wojskowego i pozyskał go jako agenta wywiadu. Płacił mu za dokumentację techniczną i niejawne materiały. Materiały te były następnie w znacznej części przekazywane do sowieckiego wywiadu wojskowego GRU.

Jego praca jako TW była oceniania tak wysoko, że w 1978 roku por. Zdzisław Jakubczak, inspektor Wydziału VI Departamentu I MSW, sporządził wniosek o zatrudnienie Mariana Zacharskiego. 1 lutego 1980 roku MSW zawarło z nim umowę o pracę na pół etatu na czas nieokreślony. Wśród materiałów przez niego zdobytych znalazły się m.in. dokumentacja techniczna rakiet przeciwlotniczych typu Hawk, dane dotyczące oprzyrządowania radarowego dla samolotów typu stealth, bombowca strategicznego Rockwell B-1, myśliwca F-15 Eagle, sonarów dla atomowych okrętów podwodnych.

W 1981 roku został zdekonspirowany przez ppłk. Jerzego Korycińskiego, który poinformował FBI o działalności polskiego wywiadu w Stanach Zjednoczonych. Zacharski został aresztowany i skazany na karę dożywotniego więzienia. 11 czerwca 1985 roku Mariana Zacharskiego oraz trzech innych szpiegów z Europy środkowowschodniej wymieniono na 25 osób więzionych w krajach bloku wschodniego. Wśród nich był Jerzy Pawłowski, który odmówił wyjazdu z Polski. Po powrocie do kraju Marian Zacharski został awansowany na kapitana i odznaczony Orderem Odrodzenia Polski. Odznaczenie wręczył mu sam gen. Czesław Kiszczak.

W 1990 roku Marian Zacharski został dyrektorem naczelnym Przedsiębiorstwa Eksportu Wewnętrznego „Pewex”. Po rozwiązaniu SB w maju 1990 roku Marian Zacharski stanął przed komisją weryfikacyjną. Mimo, że znajdował się na liście funkcjonariuszy wywiadu PRL „do natychmiastowego usunięcia”, został zweryfikowany pozytywnie i przeszedł do UOP. Decyzję taką podjął pierwszy szef UOP Andrzej Milczanowski po rozmowie z Zacharskim, Henrykiem Jasikiem i wiceministrem Jerzy Zimowskim (prywatnie mężem Janiny Paradowskiej).

Od 1992 roku zasiadał obok Henryka Jasika we władzach firmy Inter-Arms, której współzałożycielem był Paweł Zdunek, kolega Waldemara Pawlaka. W czasie, gdy Waldemar Pawlak był premierem, Inter-Arms komputeryzował urzędy państwowe. Skandal, jaki wkrótce wybuchł wokół tej firmy, doprowadził do dymisji ówczesnego premiera Waldemara Pawlaka. W 1994 roku Marian Zacharski został mianowany doradcą szefa UOP Gromosława Czempińskiego i miał wykonywać zadania specjalne dla Andrzeja Milczanowskiego.

Zarząd Wywiadu UOP uzyskał zapis rozmowy, w której rosyjski szpieg Władimir Ałganow chwalił się, że pozyskał do współpracy członka aparatu KC PZPR, który nadal jest aktywny politycznie. Sprawa ta została powierzona Marianowi Zacharskiemu, udało mu się zwerbować dwóch oficerów rosyjskich, jednym z nich był Grigorij Jakimiszyn. To on miał poinformować Mariana Zacharskiego, że Józef Oleksy miał być źródłem wywiadu KGB o pseudonimie „Olin”. 19 grudnia 1995 roku Andrzej Milczanowski, po uzgodnieniu z Lechem Wałęsą, zawiadomił naczelnego prokuratora wojskowego o zbrodni szpiegostwa, której miał się dopuścić Józef Oleksy. Była to tzw. afera Olina.

21 grudnia, w ostatnim dniu urzędowania jako prezydent, Lech Wałęsa wręczył nominacje generalskie Marianowi Zacharskiemu, Henrykowi Jasikowi, Bogdanowi Liberze i Wiktorowi Fonfarze. Tego samego dnia o godzinie 17:00 minister Andrzej Milczanowski wygłosił w Sejmie mowę, w której informował o działaniach Józefa Oleksego. 11 marca Marian Zacharski omawiał sprawę pracy prokuratury wojskowej z Konstantym Malejczykiem, szefem WSI i jednym z najbardziej oddanych Wałęsie ludzi. Szef WSI krył „Olina”, nie wydając Wałęsie akt Oleksego, a nawet kłamiąc, że WSI nie posiada takich informacji. Gdy WSI oddelegowała swoich ludzi do sprawy „Olina”, zdezawuowali oni główne dowody w sprawie. Śledztwo wobec Józefa Oleksego zostało umorzone.

Marian Zacharski, który chciał kontynuować śledztwo i wątek udziału w tym Aleksandra Kwaśniewskiego został zaszantażowany przez ministra spraw wewnętrznych, mającego nadzór nad UOP. 27 maja 1996 roku Marian Zacharski wyjechał z Polski. Wydał dwie książki opisujące swoją działalność.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *