Jaraczewska Elżbieta

Elżbieta Jaraczewska – polska powieściopisarka, urodziła się 10 stycznia 1791 roku w rodzinie złożonej z najsłynniejszych rodów (jej ojcem był Kazimierz Krasiński, matką – Anna Ossolińska). Jaraczewska otrzymała staranne wykształcenie. Po ślubie z Adamem Jaraczewski zamieszkała w Borowicy, gdzie najprawdopodobniej powstawały jej powieści.

W dorobku pisarki znajdują się takie tytuły jak: „Zofia i Emilia. Powieść narodowa, oryginalnie przez Polkę napisana”, „Wieczór adwentowy. Powieść narodowa, przez autorkę ‚Zofii i Emilii'”, „Upominek dla dzieci, czyli krótkie powieści moralne, przez autorkę ‚Zofii i Emilii'” oraz „Pierwsza młodość, pierwsze uczucia. Powieść narodowa przez autorkę ‚Zofii i Emilii'”. Po II wojnie światowej powieści Jaraczewskiej (oprócz debiutanckiego utworu) doczekały się reedycji.

Pisarka zmarła 30 września w Krakowie, rok po śmierci swojego męża. Jako najbardziej prawdopodobną przyczynę jej zgonu podaje się nowotwór.

« Powrót do Leksykonu