Emanuel Konstanty Imiela

Emanuel Konstanty Imiela – ps. „Karol Dym” – ur. 10 marca 1888 roku w Lipinach, zm. 25 kwietnia 1953 roku w Stalinogrodzie – górnośląski pisarz, urzędnik państwowy, działacz oświatowy i plebiscytowy.  W 1917 roku wydał pracę „Śląsk Pruski”, zawierającą informacje o przeszłości Górnego Śląska i aktualną problematykę społeczno-gospodarczą. W lipcu 1917 roku został członkiem Rady Polskiej Zjednoczenia Międzypartyjnego w Moskwie.

W 1918 roku powrócił na Górny Śląsk aby organizować rady ludowe w rejencji opolskiej. W listopadzie 1919 roku organizował Związek Nauczycieli Górnoślązaków. W 1920 roku, z polecenia Wojciecha Korfantego organizował polskie szkoły i seminaria nauczycielskie. W okresie Powstań śląskich tworzył patriotyczne wiersze. W czasie II wojny światowej odmówił podpisania volkslisty, a także prowadził tajne nauczanie.

« Powrót do Leksykonu