Wołyń 1943 – ludobójstwo

[ Strona informacyjna: Wołyń 1943 ]

Wołyń 1943

 [ Geneza ] [ Przebieg ] [ Filmy ] [ Książki ] [ Muzyka ] [ Ludobójstwo ] [ Okrucieństwo ] [ Pamięć ]

Spadkobiercy ideologii Stepana Bandery, a za nimi również – o zgrozo! – niektórzy Polacy próbują usprawiedliwiać sprawców rzezi wołyńskiej, mówić o „wojnie polsko-ukraińskiej” itp. W rzeczywistości zbrodnia była ukraińskim ludobójstwem na Polakach. W latach 1943-1945, jak ocenia badaczka Ewa Siemaszko, Ukraińcy zgładzili na Wołyniu i w Galicji Wschodniej ok. 130 000 ludzi. Morderstwa inspirowane były przez OUN, a ich motywem zbrodnicza ideologia. Polaków zabijano tylko dlatego, że byli Polakami.

Jeśli chodzi o sprawę polską – oceniał na początku 1943 roku jeden z oficerów UPAto nie jest zagadnienie wojskowe, tylko mniejszościowe. Rozwiązujemy je tak jak Hitler sprawę żydowską.Dmytro Klaczkiwski „Sawur”, członek władz OUN, w czerwcu 1943 roku wydał tajną dyrektywęcałkowitej, powszechnej, fizycznej likwidacji ludności polskiej„.

Rzeź wołyńskaStepan Redesz, dowódca plutonu w jednej z ukraińskich kompanii zeznał przed sowieckimi śledczymi: „Otoczyliśmy 5 polskich wsi (…) i spaliliśmy te wsie, a wszystkich ich mieszkańców w ogólnej liczbie ponad 2 tys. ludzi zarżnęliśmy. (…) Wszystko to czyniliśmy w myśl hasła: 'Morduj polską szlachtę, która napływa na ukraińskie ziemie'. (…) Polskie osiedla paliliśmy z takim zamiarem, aby nie pozostały ślady ich istnienia.

Cytaty za „Historia Do Rzeczy” – lipiec 2013

Przy ocenie tej zbrodni nie będzie decydującym fakt, iż zabójstwa Polaków noszą cechy mordów rytualnych. Znęcanie się nad ofiarami, a następnie ich ciałami, świadczą o zezwierzęceniu ukraińskich morderców i wyjątkowym, niespotykanym okrucieństwie tej zbrodni. O ludobójstwie świadczy natomiast charakter zbrodni: zamierzona i zorganizowana akcja fizycznej eksterminacji Polaków jako grupy narodowościowej. Uwagę zwracają takie elementy jak: organizacja mordów, ich przebieg, zasięg terytorialny i rozmiary oraz propagowana przy tym ideologia wyniszczenia grupy narodowościowej. Wszystkie te elementy obejmują definicję ludobójstwa:

Ludobójstwozbrodnia przeciwko ludzkości, obejmująca celowe wyniszczanie całych lub części narodów, grup etnicznych, religijnych lub rasowych, zarówno poprzez fizyczne zabójstwa członków grupy, jak i kontrolę urodzin, przymusowe odbieranie dzieci czy stworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie.

Alain Besançon, francuski politolog, historyk socjologii i filozofii, tak zdefiniował to pojęcie: ludobójstwo w sensie właściwym, w odróżnieniu od zwykłej rzezi, żąda następującego kryterium: jest to rzeź zamierzona w ramach ideologii, stawiającej sobie za cel unicestwienie części ludzkości dla wprowadzenia własnej koncepcji dobra. Plan zniszczenia ma obejmować całość określonej grupy, nawet jeśli nie zostaje doprowadzony do końca w rezultacie niemożliwości materialnej czy zwrotu politycznego.

Nacjonalistom ukraińskim chodziło nie tylko o wyniszczenie narodu polskiego, czy też opuszczenie przez Polaków zamieszkanych przez nich ziemi. Ich celem było przede wszystkim uniemożliwienie ich powrotu w przyszłości. Stosowano podstępy aby ująć uciekających. Były przypadki namawiania uchodźców w miastach, aby powrócili na swoje gospodarstwa. Gwarantowano im bezpieczeństwo, a następnie mordowano. Niszczono wszystkie budynki zamieszkane przez Polaków. Dyrektywa OUN instruowała:

Zniszczyć wszystkie ściany kościołów i innych polskich budynków kultowych; zniszczyć drzewa przy zabudowaniach tak, aby nie pozostały nawet ślady, że tam kiedykolwiek ktoś żył, ale nie niszczyć drzew owocowych przy drogach; do 21 XI 1944 roku zniszczyć wszystkie polskie chaty, w których poprzednio mieszkali Polacy (…). Zwraca się uwagę raz jeszcze na to, że jeżeli cokolwiek polskiego pozostanie, to Polacy będą mieli pretensje do naszych ziem”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *