Tooltip Categories: Pojęcia

Konsultant – inaczej doradca (łac. consulatare – omawiać) – ktoś, kto zawodowo zajmuje się udzielaniem wskazówek i specjalistycznych porad w danej dziedzinie, np. w prawie, marketingu, finansach etc.

Radio – branża techniki badająca sposoby przekazywania informacji na odległość przy użyciu fal radiowych. Przez długi czas za wynalazcę radia uchodził Gugliermo Marconi, ale rzeczywistym wynalazcą odbiornika radiowego był Nikola Tesla. Sam Marconi finalnie przyznał, że bazował na pracach Serba. Pojęcie radio w języku polskim oznacza także radiofonię, samą rozgłośnię radiową, odbiornik radiowy (najpowszechniejsze oprócz stacji użycie pojęcia). Radiem jest […]

Prasa (łac. presso – tłoczyć) – w terminologi mediów oznacza to dzienniki, pisma, tygodniki, itd. itp. wydawnictwa, które można uznać za środki masowego przekazu. Prasa ma charakter informacyjny. Pojęcie pochodzi od nazwy maszyny drukarskiej i sposobu powstawania wydawnictw (odciskanie znaków na materiale – papierze). Za prasę uznaje się tytuły wydawane co najmniej raz w roku i posiadające własny tytuł, jak […]

Koncesja (łac. concessio – zgoda/pozwolenie) – wydawany przez dany organ udzielający koncesji akt administracyjny, który upoważnia dany podmiot do prowadzenia określonej ściśle działalności gospodarczej. Zazwyczaj koncesjonowane są branże wrażliwe dla bezpieczeństwa państwa, jak np. branża materiałów wybuchowych i uzbrojenia. Innymi słowy, państwo pozwala komuś coś produkować, ale pod ścisłym rygorem.

Czasopismo – ciągłe bądź wydawane w określonym czasie, ale pod niezmienionym tytułem wydawnictwo. Musi także posiadać ciągłą numerację, własną szatę graficzną oraz określony format, jak i objętość. Zazwyczaj czasopisma zawierają treści pochodzące od wielu autorów. Może występować w różnych językach i mieć swoje regionalne wariacje.

Biuletyn – termin z obszaru prasy i mediów, zazwyczaj niskonakładowe wydawnictwo o wewnętrznym charakterze, kierowane w ramach funkcjonowania różnorakich instytucji i organizacji. Słowo w języku polskim jest stosowane już od XVIII wieku i początkowo było tożsame z czasopismem.

Rektor – tutuł godnościowy osoby, która zarządza daną uczelnią wyższą. Z racji tego, iż rektorem może być tylko osoba posiadająca minimum stopień doktora i zatrudniona na niej, rektora wyłania się z pośród profesorów placówki. Jako reprezentant uczelni rektor występuje w todze, często z berłem i łańcuchem.

Prorektor – pracownik danej uczelni wyższej, który jednocześnie pełni kierownicze funkcje administracyjno-reprezentacyjne w imieniu uczelni jako zastępca jej rektora. Zazwyczaj większe publiczne uczelnie wyższe (ale też prywatne) mają po kilku rektorów odpowiednio do różnych spraw (np. ds. nauki, ds. studenckich itd.).

Dziekan – termin związany z edukacją wyższego stopnia oznaczający jednoosobowy organ szkoły wyższej który jest kierownikiem danej uczelni. Kompetencje i zakres funkcji kierowniczych dziekana określa statut uczelni, brak w ustawach odpowiednich regulacji w tym zakresie. Dziekan wyłaniany jest z wyboru lub konkursu (na uczelni). Dziekanem nie można być więcej, niż dwie kolejne kadencje.