Dzisiaj w historii: lipiec

Powstanie Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Podczas sejmu walnego w Lublinie została podpisana unia pomiędzy Koroną Królestwa Polskiego a Wielkim Księstwem Litewskim. Polska i Litwa stały się jednym państwem ze wspólnym Sejmem i Senatem.

Koronacja obrazu Matki Boskiej Ostrobramskiej. Koronacja odbyła się w Wilnie, dokonał jej kardynał Aleksander Kakowski w obecności Józefa Piłsudskiego i Ignacego Mościckiego.

W "Gazecie Wyborczej" ukazuje się artykuł "Wasz prezydent, nasz premier". Autorem artykułu był Adam Michnik, zawarty był w nim postulat „sojuszu demokratycznej opozycji z reformatorskim skrzydłem obozu władzy”. Artykuł wywołał sprzeciw zarówno władzy jak i opozycji, której część uważała, że "Solidarność" nie jest gotowa do…

Mord na Wzgórzach Wuleckich we Lwowie. Einsatzkommando "Galizien", niemiecka jednostka policyjna utworzona w celu oczyszczenia terenu ze szczególnie niebezpiecznych osób dokonała mordu na 25 polskich profesorach (w niektórych przypadkach wraz z rodzinami).

Zakończenie III powstania śląskiego. Powstanie zakończyło się sukcesem, czyli włączeniem części Górnego Śląska do Polski.

Wprowadzono polskie tablice rejestracyjne. Polskie tablice zastąpiły tablice państw zaborczych.

Rozpoczęcie operacji "Ostra Brama". Oddziały Armii Krajowej w ramach "akcji Burza" wzięły udział w walkach o Wilno wspólnie z Armią Czerwoną. Po zdobyciu Wilna i zakończeniu walk, polskie oddziały zostały rozbrojone i internowane przez NKWD.

Zawarcie pokoju kaliskiego. Król Kazimierz III zawarł pokój z Zakonem Krzyżackim, dzięki któremu do Polski powróciły Kujawy oraz ziemia dobrzyńska. Zrzeczono się jednak praw do ziemi chełmińskiej, michałowskiej i Pomorza Gdańskiego.

Zawieszenie Dzwonu Zygmunt na wieży zygmuntowskiej w katedrze wawelskiej. Dzwon został ufundowany przez króla Zygmunta I Starego. Zygmunt bije w najważniejsze święta i uroczystości kościelne i narodowe, a także w chwilach ważnych dla Krakowa i Polski.

Rozpoczęcie obrony Zbaraża. Zbaraż był broniony podczas powstania Chmielnickiego. Dowódcą oblegających wojsk tatarskich był sam Chmielnicki. Obrona trwała do 22 sierpnia i zakończyła się rozejmem niezadowalającym żadną ze stron.