Bohomolec Franciszek
Franciszek Bohomolec (ur. 29 stycznia 1720 roku i zm. 24 kwietnia 1984 roku) - czołowy twórca polskiego oświecenia, urodzony 29 stycznia 1720 roku.
Był jezuitą. Pracował jako nauczyciel w Wilnie, gdzie ogłosił swoje dwie tragedie szkolne ("Cezar w Egipcie" - jest to wierszowany przekład prozatorskiej sztuki Giulia Cesare'a Cordary'ego; "Lizymach"). Wydany przez Bohomolca tomik "Zabawki poetyckie" zawierał utwory, będące wzorem, poezji klasycystycznej. Lata pracy pedagogicznej tego autora oświecenia znalazły odbicie w zbiorze komedii przeznaczonych do odgrywania w szkole przez młodzież (przykładem takiego utworu może być "Paryżanin polski"). Bohomolec kształtował kulturę językową, a wstępem do tej pracy był stworzony przez niego słowniczek frazeologiczny łacińsko-polski.
Zobacz więcej: Franciszek Bohomolec
« Powrót do Leksykonu
Komentarze
Nie ma jeszcze komentarzy. Dodaj pierwszy.