Kochowski Wespazjan Hieronim

Wespazjan Hieronim Kochowski - polski poeta i historyk baroku, urodzony w 1633 roku. Pobierał nauki w Krakowie, a po zakończeniu edukacji walczył w chorągwi husarskiej przeciw Kozakom, Rosjanom oraz Szwedom. Jego debiutem literackim był poemat "Kamień świadectwa wielkiego w Koronie Polskiej senatora niewinności", w którym bronił Jerzego Sebastiana Lubomirskiego. Jego pierwszy tomik - "Różaniec Najświętszej Panny Maryi" - poświęcony był rozważaniom na temat poszczególnych tajemnic różańca.

Najważniejszymi jego dziełami były utwory: "Niepróżnujące próżnowanie" - zbiór ten zawierał kilkaset utworów i był podzielony na siedem części; "Chrystus cierpiący", w którym autor opłakiwał mękę Syna Bożego; "Ogród panieński", objaśniający różne formy, jakimi była określana Matka Boska. Za najwybitniejsze dzieło Kochowskiego uważa się jego ostatni utwór zatytułowany "Psalmodia polska", stanowiący zbiór psalmów i modlitw. Pisarz zmarł 6 czerwca 1700 roku w Krakowie.

« Powrót do Leksykonu