Niemiryczowa Antonina

Antonina Niemiryczowa - była polską poetką schyłku baroku, urodziła się około 1702 roku w Ożeninie, zmarła najprawdopodobniej w 1780 roku we Lwowie. Literacki debiut Niemiryczowej - "Krótkie ze świata zebranie koniektur, odmienne alternaty przez pieśni świeckie wyrażające, samej prawdzie nieskazitelnej Bogu przez krótkie aprobaty przyznawające, od jednej polskiej damy, tj.: A.Z.I.N.L.O., komponowane dla częstej refleksji człowiekowi roku 1743" - miał zawierać pieśni stworzone na kształt twórczości Jana Chrzciciela Rousseau. Kolejny zbiór utworów Antoniny Niemiryczowej, zatytułowany "Wiersze polskie", zawierał dialogi miłosne, utwory o charakterze religijnym, emblematy.

Poeta była również tłumaczką powieści pseudohistorycznej "Le beau Polonois" de Prechac'a. O twórczości Antoniny Niemiryczowej przypomniał w XX wieku Wiktor Gomulicki w eseju "Zapomniana poetka polska".

« Powrót do Leksykonu

Komentarze

Nie ma jeszcze komentarzy. Dodaj pierwszy.

Dodaj komentarz

Wysyłając komentarz, przekazujesz imię, adres e-mail i treść komentarza oraz zaszyfrowany skrót adresu IP, aby administrator witryny mógł go moderować i chronić stronę przed spamem. Adres e-mail nie jest publikowany. Komentarz pojawia się po zatwierdzeniu.