Grzegorz z Sanoka

Grzegorz z Sanoka – ur. ok. 1407 r. w okolicach Sanoka, zm. 29 stycznia 1477 r. w Rohatynie, polski biskup rzymskokatolicki, profesor Akademii Krakowskiej, arcybiskup metropolita lwowski w latach 1451–1477. Poeta, prozaik i humanista, założyciel pierwszego w Polsce dworu humanistycznego. Pochodził z ubogiej rodziny szlacheckiej. Jako 12-letni chłopiec uciekł z domu i po trwających 10 lat wędrówkach dotarł do krajów niemieckich. Około 1421 roku rozpoczął naukę w Krakowie. Zajmował się m.in. przepisywaniem rękopisów, śpiewem i muzyką. W 1428 roku zapisał się na Akademię Krakowską, gdzie uzyskał stopień bakałarza.

W 1433 roku został profesorem poezji rzymskiej. W latach 1433–1437 był wychowawcą synów wojewody krakowskiego Jana Tarnowskiego, a później synów króla Polski Kazimierza Jagiellończyka. Przed 1437 roku przyjął święcenia kapłańskie. Na dalsze studia wyjechał do Włoch, gdzie przebywał trzy lata. W kancelarii papieża Eugeniusza IV powierzono mu obowiązki muzyka i kopisty. Po pobycie we Włoszech osiadł w 1440 roku w Wieliczce jako proboszcz, utrzymując ścisły kontakt z krakowskim środowiskiem naukowym. Ufundował szpital dla ubogich w Brzesku. Jako kapelan króla Władysława Warneńczyka i notariusz kancelarii królewskiej wziął udział w wyprawie węgierskiej, w 1444 roku wziął udział w bitwie pod Warną, z której cudem uratował go Jan Hunyady.

W latach 1440–1450 przebywał na Węgrzech, gdzie przez pewien czas był wychowawcą synów Jana Hunyadyego i przebywał na dworze humanisty biskupa Jana Vitéza. Po powrocie do kraju w 1451 został arcybiskupem metropolitą lwowskim i stworzył w swojej rezydencji w Dunajowie pierwszy w Polsce dwór humanistyczny. Za namową Andrzeja Odrowąża, wojewody ruskiego, zgodził się na sprowadzenie do Lwowa bernardynów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *