"Do Piotra Vujičića" - Zbigniew Herbert

[ Powrót do poezji Zbigniewa Herberta ]

[ Powrót do tomu Rovigo ]

"Do Piotra Vujičića" - Zbigniew Herbert

W gruncie rzeczy nie ma czego żałować
wiesz o tym dobrze Piotrze
nie mówię tego do Ciebie ale przez Ciebie do innych

przez pół wieku znałeś lepiej moje myśli
niż ja sam
tłumaczyłeś je cierpliwie

przy ulicy Čika Ljubina
w białym Grodzie
nad rzeką która znów krwawi

rozmawialiśmy długo
przez Alpy Karpaty Dolomity

a teraz na starość
układam xenie
i to jest xenia dla Ciebie

słyszałem starca który recytował Homera
znałem ludzi wygnanych jak Dante
w teatrze widziałem wszystkie sztuki Szekspira
udało mi się
można powiedzieć w czepku urodzony

wytłumacz to innym
miałem wspaniałe życie

cierpiałem