Żeromski Stefan

Stefan Żeromski herbu Jelita - ur. 14 października 1864 r. w Strawczynie, zm. 20 listopada 1925 r. w Warszawie, polski prozaik, publicysta, dramaturg, nazwany sumieniem "polskiej literatury". W swoich dziełach poruszał często problematykę społeczną. W centrum jego zainteresowań znalazł się temat ubóstwa, katastrofalne położenie warstwy robotniczej i chłopstwa, i obserwacje tych grup zbliżyły go do poglądów socjalistycznych. Od chwili wybuchu rewolucji 1905 roku w Królestwie Polskim działał w organizacjach demokratycznych i socjalistycznych, zbliżył się wówczas do PPS. Do jego najbardziej znanych dzieł należą: "Syzyfowe prace", "Ludzie bezdomni", "Popioły", "Echa leśne", "Rozdziobią nad kruki, wrony", "Uroda życia", "Wierna rzeka".

« Powrót do Leksykonu