"Brzeg" - Zbigniew Herbert
[ Powrót do poezji Zbigniewa Herberta ]
Czeka nad brzegiem wielkiej i powolnej rzeki
na drugim Charon niebo świeci mętnie
(nie jest to zresztą wcale niebo) Charon
jest już zarzucił tylko sznur na gałąź
ona (ta dusza) wyjmuje obola
który niedługo kwaśniał pod językiem
siada na tyle pustej łodzi
wszystko to bez słowa
Komentarze
Nie ma jeszcze komentarzy. Dodaj pierwszy.