Iranek-Osmecki Kazimierz

Kazimierz Iranek-OsmeckiKazimierz Iranek-Osmecki – ur. 5 września 1897 r., we wsi Pstrągowa, zm. 22 maja 1984 r. w Londynie, pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego. W grudniu 1916 roku wstąpił do Legionów Polskich, po kryzysie przysięgowym został wcielony do armii austriackiej. Znalazł się na froncie włoskim, skąd zbiegł i wrócił do Krakowa.

W styczniu 1919 roku znalazł się w Grupie ppłk. Leopolda Lisa-Kuli. W II Rzeczpospolitej został zawodowym żołnierzem. W czasie kampanii wrześniowej pełnił służbę w Sztabie Naczelnego Wodza. 17 IX 1939 roku znalazł się w Rumunii. W czerwcu 1940 roku udał się do Francji, gdzie był szefem Oddziału II Komendy Głównej Związku Walki Zbrojnej. Po klęsce Francji został ewakuowany do Wielkiej Brytanii.

W nocy z 13 na 14 marca 1943 roku został zrzucony do Polski, na osobistą prośbę gen. Stefana Roweckiego. Od kwietnia 1943 roku był szefem Oddziału IV Komendy Głównej Armii Krajowej, następnie w styczniu 1944 roku został szefem Oddziału II Komendy Głównej AK. Funkcję tę pełnił do czasu Powstania warszawskiego i w trakcie jego trwania.

Był wśród osób podejmujących decyzję o wybuchu Powstania warszawskiego. 1 października 1944 roku został wyznaczony przez gen. Tadeusza Komorowskiego do prowadzenia rokowań kapitulacyjnych i 3 października 1944 roku wspólnie z ppłk. Zygmuntem Dobrowolskim podpisał układ o zaprzestaniu działań wojennych w Warszawie. Od 5 października 1944 roku znalazł się w niewoli niemieckiej. Po zakończeniu II wojny światowej udał się do Londynu, gdzie pozostał na emigracji.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *