Gomułka Władysław

Władysław GomułkaWładysław Gomułka – ur. 6 lutego 1905 r. w Białobrzegach Franciszkańskich, zm. 1 września 1982 r. w Konstancinie, ps. „Wiesław”, polski polityk, działacz komunistyczny, I sekretarz KC PPR (1943-1948), I sekretarz KC PZPR (1956-1970). Od 1926 roku należał do nielegalnej KPP. Przed II wojną światową spędził łącznie 6 lat w więzieniu za działalność komunistyczną.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku wydostał się z więzienia w Sieradzu. W 1940 roku znalazł się we Lwowie, pisał tam m.in. do „Czerwonego Sztandaru”. Po ataku Niemiec na ZSRS zakładał komórki PPR na Podkarpaciu. Był w gronie członków KC PPR, którzy wydali wyrok na Mołojca jako odpowiedzialnego za śmierć Nowotki. W styczniu 1943 roku został członkiem kierowniczej „trójki” PPR wraz z Pawłem Finderem i Franciszkiem Jóźwiakiem. W listopadzie tego roku objął już kierownictwo partii.

W latach powojennych należał do tej frakcji PPR, która uważała, że można zbudować w Polsce socjalizm bez dyktatury proletariatu, terroru i unicestwienia zastanych struktur społecznych. W 1951 roku Gomułkę usunięto z PZPR i aresztowano za „prawicowe i nacjonalistyczne odchylenie”. Były to oskarżenia wysunięte przez jego przeciwnika Bolesława Bieruta. Ponownie został przyjęty do partii w 1956, w wyniku wypadków czerwcowych i włączony w skład KC PZPR, 21 października został wybrany I sekretarzem.

W początkowym okresie swoich rządów realizował politykę umiarkowanych reform i odprężenia (zwaną odwilżą gomułkowską), czemu towarzyszyła dekolektywizacja rolnictwa, poprawa stosunków z Kościołem katolicki.  W II połowie lat 60. zaostrzył kurs, zwiększając jednocześnie nacisk na „właściwe stosunki” z ZSRS, czego skutkiem było zdjęcie ze sceny „Dziadów” w reż. Kazimierza Dejmka. W czasie jego rządów doszło do antysemickiej kampanii w 1968 roku (Marzec 68), która spowodowała masową emigrację Żydów z Polski. W 1970 roku wprowadził podwyżki cen na mięso i jego przetwory, co w konsekwencji doprowadziło do protestów społecznych. W grudniu 1970 na polecenie Biura Politycznego stłumiono (kilkadziesiąt ofiar śmiertelnych) robotnicze manifestacje na Wybrzeżu (Grudzień 70). Ustąpił pod naciskiem zwolenników Edwarda Gierka.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *